Bağışlayana Dönme Koşullu Bağışlama Şerhinin Paylı Mülkiyetin Sona Ermesi (İzale_i Şuyu) Davasına İlişkin Sonuçları ve Paya Bağlı İntifa Hakkına Dayalı Olumsuzluklardan Ders Alınmayışı üzerine Düşünceler

Özet

Aşağıdaki metin, çalışmanın giriş bölümünden alınmıştır.

Hatalı Yargıtay kararlarının kanun hükmü haline gelmesi Yargıtay’ın olduğu kadar komisyonda yer alan hukukçuların da büyük hatası sonucu oluşmaktadır. Bilimsel bir süzgeçten geçmeden yapılan kanun değişiklikleri Türk Medeni Kanunu ile ilgili olunca tam bir hukuki garabete dönüşmektedir. Bu duruma sebep olan hükümlerin mehaz İsviçre Medeni Kanunu’nda bulunmayışı dikkatle irdelenmelidir. Kanun değişiklikleri ile kararın o yönde çıkmasını engellemek için hüküm konması da kabul edilebilir bir yöntem değildir. Doğru olan, kararların bilim süzgeci ile hatalı yönde oluşmasının önüne geçilmesidir. 3 Özmen’in ortak yazar olarak kaleme aldığı bir makalede pay üzerinde1, intifa hakkı kurulması halinde paydaşlardan birinin açtığı paylı mülkiyetin sona ermesi davasında taşınmazın intifa hakkı ile yüklü ihaleye çıkartılmasına ilişkin kararların hukuki temelden yoksunluğuna işaret edilmiştir. Aynı maka

İngilizce özet

Dissolution case is one of the statutory restrictions on ownership; so the share with the right of usufruct is removed; the surrogate exists as a sale price instead of the ownership on the share which is removed and it is not argued that the right of usufruct on share exists. However the Supreme Court decision is contrariwise. Shareholders who are in bad faith find the legal basis under TCO Art. 292 as TCC Art. 700. Under TCO Art. 292/II the priority notices is regulated and some decisions are made related that the compulsory liquidation must be executed with the priority notices which were glossed before the dissolution case. In our article, the explanations on why it should be given up such unfair practice are worded and the unfair sufferings are tried to be mentioned with the concrete samples